Het in de 19e eeuw genomen besluit om het opleiding van goud- en zilversmeden via onafhankelijke instituten te laten verlopen was een grote vooruitgang. Het was namelijk niet altijd in het belang van de meester om zijn metgezel tot meester te bevorderen toen de opleiding nog door de gilden werd verzorgd. Bovendien werd door de instellingen het vak toegankelijker gemaakt en de kennis op een centrale plek verzameld. Het nadeel was dat de meesterproeve, was ten tijde van de gilden als het ultieme bewijs van vakbekwaamheid gold, verdween. 

In 2004 werd deze traditie in ere hersteld in de vorm van een expositie georganiseerd door het St. Eloy gilde van Schoonhoven. Twee jaar later werd de proeve van bekwaamheid weer als verplicht onderdeel binnen de opleiding aan de Vakschool Schoonhoven ingesteld. 

Alle studenten sluiten daar hun studie af met een meesterstuk. Hierin laten ze zien wat ze gedurende de opleiding geleerd hebben aan vaardigheden en technieken. De studenten worden door hun leraren en leden van het gilde beoordeeld op hun vakkundigheid en creativiteit. Als ze slagen voor deze finale test mogen ze de mooie titel "meester goud- en/of zilversmid" dragen. 

Mijn Meesterstuk

Inmiddels is het een geruime tijd geleden dat ik met mijn Proeve van bekwaamheid, mijn Meesterstuk, de opleiding tot goudsmid afrondde. 

Nog altijd ben ik trots op de prachtige creatie die ik destijds heb gemaakt: een haarsieraad waarin ook oorhangers zijn verwerkt. De haarpin bestaat uit 14 karaats goud, zilver zirconia’s en topazen.